Notus-Me Leonbergers

Geduld is een schone zaak.....

2012-02-29T22:07:00.001+01:00

Het gaat steeds beter met het pootje van CAILIN, maar het leek me gisteravond nog niet zo verstandig om haar al weer mee te nemen naar de training. Dus, dacht ik toen: ik neem TARU maar weer eens mee. Kijken wat ze allemaal nog weet en hoe ze het doet. En ook eens kijken hoe de andere 3 pups op moeders reageren. Ik had voor alle zekerheid mijn fototoestel nog meegenomen. Maar wie er waren: géén KAYNE, géén CAYA en géén MAIRA…… Hebben ze misschien gedacht dat er geen training was i.v.m. de voorjaarsvakantie??? Het was trouwens sowieso erg rustig: 5 honden maar (vorige week waren het er 11…)

Taru vond het wel weer leuk om even in haar oude vertrouwde hondenschool te zijn. Van Margo en Claudia kreeg ze dikke knuffels en bewonderende woorden over haar uiterlijk. Het moederschap heeft Taru goed gedaan, ze steekt momenteel letterlijk en figuurlijk weer goed in haar vel. Ook qua karakter niets veranderd: nog even vriendelijk, speels en uitdagend naar de andere honden toe. En het trainingsprogramma liep ze zonder mankeren mee: lijn-volgen, los-volgen, slalommen, behendigheid, zit, af en blijf, ze deed het allemaal prima. Ze kreeg de nodige complimenten van Joop, onze trainer. Hij vond Taru het voorbeeld dat je een Leo best veel kunt leren (er zijn namelijk nog steeds mensen die denken dat je Leonbergers niet kunt trainen….)

Tijdens de pauze vertelde hij de andere cursisten nog een anekdote over één van mijn Leo’s, een doldwaas type, waar hun altijd zo om moesten lachen: “Eerst kwam de hond binnen stuiven, en 10 minuten later kwam Jenni er achteraan…. Het eerste kwartier had de hond alleen maar zin in loltrappen en moest Jenni alle zeilen bijzetten om haar onder de duim te houden. Pas na 15 minuten ging ‘de knop’ om en kon er serieus getraind worden. Zo was het toch,Jenni??”

"Ja hoor, Joop, dat klopt en dat was deze hond….”

Twee grote schoteltjes van ogen keken mij verbaasd aan: “Was zij dat…..???

Ja, dat was onze Taru, en daarom ook best wel jammer dat haar kinderen er niet waren. Want dan hadden de baasjes kunnen zien dat het ooit wel goed komt…. Als je maar geduld hebt.

2e vervolg Cailin....

2012-02-26T23:45:00.000+01:00

Het lijkt inmiddels de goede kant op te gaan met CAILIN. De eerste dagen liep ze nog wel wat stijfjes met haar linker poot, vooral wanneer ze een poosje gelegen had. Maar vandaag zagen we daar weinig meer van, en komt ze ook steeds vlotter in de benen. Sterker nog: we moeten haar bij tijd en wijle flink afremmen, want als het aan haar ligt mag er weer flink gerend en gespeeld worden. Nee jonge dame, nog even geduld…., maar dat valt niet mee voor deze ‘spring in het veld’.

Tante Taru.....

2012-02-24T23:32:00.005+01:00

Vanmorgen Wil en An gebeld, omdat we benieuwd waren naar de stand van zaken met Danaye. Een opgetogen An wist ons te vertellen dat Danaye moeder was geworden van 9 gezonde pups, 5 teefjes en 4 reutjes. Moeder en pups maken het prima.

Danaye met kroost

Na even lekker geklept te hebben met An over alle ins en outs tijdens deze bevalling, hebben we TARU lekker geknuffeld. Want zij was nu tante geworden. En CAILIN en haar nestgenootjes hebben er weer een stel halfbroertjes en-zusjes bij, want Umberto is immers ook de vader van dit nest!!

Zie verder: Woscany Leonbergers

Vervolg Cailin....

2012-02-23T23:02:00.002+01:00

Toen ik vanmorgen thuis kwam van mijn werk, kwam CAILIN mij al vrolijk begroeten. Ze liep nog wel iets mank, maar alles leek erop dat het met een sisser zou aflopen.

Echter vanmiddag veranderde dat gevoel. Wat er precies gebeurde? Geen idee. Cailin begon plots weer te gillen, ze ging liggen en was niet meer van plan om in de benen te komen…. En als ze dat wel probeerde, begon ze gelijk weer te piepen. En als één van de andere dames in haar buurt kwam, zette ze gelijk weer een keel op (als waarschuwing?) Dit is niet goed, dachten Henk en ik. Dit moet nader onderzocht worden, en we besloten gelijk maar ‘hogerop’ te gaan. Nu hebben we sinds kort in Hardenberg een spiksplinternieuwe, en even dito moderne dierenkliniek, waar de gehele dag meerdere dierenartsen aanwezig zijn. En ja, we konden gelijk komen voor X-foto’s.

Dus Cailin in de auto getild en op weg naar de kliniek. Omdat onze dame al ruim 40 kilo weegt, en naar binnen lopen geen optie leek, vroegen wij om een brancard. Dat kon, en vervolgens kwamen ze met een verrijdbaar tafeltje waarop Cailin nauwelijks languit kon liggen! Als de situatie niet zo triest was geweest, want geloof me: het gekerm van je hond gaat je werkelijk door merg en been, dan had ik hier hard om moeten lachen. Zo’n moderne kliniek en dan niet eens een fatsoenlijke brancard voor grote honden. En de röntgentafel was ook al niet veel groter. Ik moest ongewild aan onze Sherwin denken. Hij had hier van zijn levensdagen nooit op kunnen liggen, hij had minstens twee van zulke tafels nodig gehad. Maar over de liefdevolle en toegewijde zorg van het personeel: GEEN KWAAD WOORD!!! Cailin werd met alle zorg en elan omringd. Onder invloed van een roesje, prettiger voor haar en ook zeker voor ons, werden er foto’s gemaakt van schouder, ellenboog en pols. En een hele opluchting: geen breuk, scheur of luxatie te zien. Alles leek prima in orde. Volgens deze DA heeft Cailin waarschijnlijk haar biceps flink over-strekt, en dat schijnt erg pijnlijk te zijn (had onze eigen DA het toch nog goed gezien.....)

Rustig aan doen, was het advies, wel regelmatig kleine stukjes laten lopen (om de spier niet teveel te laten verstijven) en 1 x daags een pijnstiller (een week lang)

Opgelucht vertrokken we weer naar huis met onze slaperige dame, lekker rustig, dat wel…..

Welkom Hanna....

2012-02-23T22:50:00.001+01:00

Vanmorgen, om 8.15 uur, kregen we al telefoon van Erik: zijn pupje Hanna was geboren!! Danaye, het zusje van TARU, was begonnen met de bevalling en het eerste teefje zou voor hem zijn. Wil en An hadden hem al in alle vroegte op de hoogte gesteld dat het 1e teefje geboren was.....
We waren erg blij voor Erik, eindelijk voor hem weer een lichtpuntje om naar uit te kijken, na alle ellende en verdriet. Ada heeft nog mee kunnen beslissen over de naam van deze pup, en dat is een mooie gedachte....

Wie wordt Hanna??

Wie een kuil graaft voor een ander.....

2012-02-22T22:42:00.002+01:00

Vanmiddag, 17.00 uur, ik was net uit bed (nachtdienst) en genoot van mijn kopje thee, altijd weer met liefde gezet door Henk. Wij waren gezellig aan het keuvelen over ditjes en datjes, toen er plotseling buiten een ijselijke gil klonk…. CAILIN, zittend met haar linker poot omhoog en gillend als een mager varken, terwijl de andere drie dames, op gepaste afstand, haar met verbazing gadesloegen. Zo te zien was Cailin in een kuil gestapt, die ze overigens zelf had gegraven, en dit leek niet goed. Nadat ze wat gekalmeerd was, strompelde ze naar binnen, waarbij ze haar linker pootje wel belastte. Maar ze had er duidelijk pijn aan. Omdat onze DA om 18.00 met haar spreekuur zou beginnen, gelijk maar met Cailin daar naar toe gereden. Het was druk in de praktijk, en de kleine wachtkamer zat al overvol. De avond ervoor, op de training, hadden we geleerd om netjes naast elkaar te zitten met de hond keurig zittend/liggend voor je stoel. Deze oefening kon ik dus gelijk in praktijk brengen nu. En na verloop van tijd vroeg ik me af wat ik er eigenlijk deed!! Cailin vond al die andere honden hevig interessant, en leek alle pijn te zijn vergeten….. Eindelijk aan de beurt liep ze ook vlot de behandelkamer in, maar het geoefende oog van onze DA zag wel dat ze toch iets ‘tukte’. Maar na onderzoek leek het haar niet nodig om foto’s te maken, zij dacht aan een verstuiking, en met een stripje pijnstillers mocht ik de praktijk weer verlaten.

Cailin (links) nog in goede doen....

Opnieuw vader....

2012-02-17T13:02:00.002+01:00

Afgelopen weekend is UMBERTO opnieuw vader geworden van 5 reutjes en 3 teefjes. Mocca, de moeder, en haar pups doen het goed. En Umberto kan nu alles van minuut tot minuut volgen, want het nest ligt op zijn eigen huisadres. Een zogenaamde "thuiswedstrijd". De vraag is alleen of hij dat wel wil, want veel reuen zijn niet zo geïnteresseerd in pups..... Teven vaak des te meer!!

Mocca met een aantal pups.

Zie voor verder info:

Leo-kennel Sconfinato

En natuurlijk feliciteren we Anja en Bert met deze gezinsuitbreiding!!!

Waarschuwing.....

2012-02-12T00:27:00.004+01:00

Nu de dooi-aanval langzaam op gang komt, en het ijs weer onbetrouwbaarder wordt, lijkt ons een waarschuwing wel op zijn plaats. Vandaar het volgende filmpje. De hond in het water betreft ook een Leonberger, Donna genaamd, en alles is gelukkig goed afgelopen, met hulde aan de brandweerlieden!!! Maar honden en ijs zijn en blijven een gevaarlijke combinatie.....

Zie voor verdere info: Leokennel van de Toogwijkhoeve

Half jaar oud....

2012-02-07T00:01:00.003+01:00

CAILIN en haar nestgenootjes zijn vandaag al weer een half jaar oud.... En als "cadeautje" mocht ze vanavond starten in de vervolggroep van de hondenschool. Samen met haar 2 zusjes en broertje. Volgens Claudia, onze puppentrainster, waren ze daar geestelijk wel aan toe..... Nou, dat heeft Joop (onze nieuwe instructeur) geweten!!
Zijn, zo rustige, klasje werd geheel verstoord door deze 4 Leo-pubers. Dolle pret!! Maar dat is ook de insteek van Joop: pret hebben met je hond. Al met al werd het een leuk uurtje waarin veel gelachen werd, maar ook serieus getraind.

Umberto....

2012-02-06T23:39:00.002+01:00

Afgelopen zondag vond in Eindhoven de 1e show van het nieuwe jaar weer plaats. Wij schrijven meestal niet in op deze show, want het is ons al een paar keer overkomen dat we noodgedwongen thuis moest blijven i.v.m. de weersomstandigheden. Maar vanwege mijn redactiewerk voor de Leonvaria, het clubblad van de LHCN, krijg ik altijd de uitslagen toegestuurd. En wat lazen wij......?? Jawel, papa UMBERTO was Best Of Breed (= beste van het ras) geworden!! Wij zijn supertrots, en feliciteren Bert en Anja met dit geweldige resultaat.

UMBERTO als Beste Reu & BOB, samen met de Beste Teef

IJspret....

2012-02-06T23:09:00.001+01:00

Roel en Hetty willen ons nog even laten meegenieten van het ijsplezier op Texel. Ook AHSRA genoot hiervan.

Voor het eerst sinds 1997 kon er weer op dit kanaal geschaatst worden.

Misschien oefent Roel (rode jas) alvast voor de Elfstedentocht....?

Hetty blijft liever aan de kant toekijken, maar ook dat levert een mooi plaatje op.

Amor....

2012-02-06T22:55:00.002+01:00

Amor en Lofthus

AMOR heeft inmiddels zijn braces gekregen, en dat gaat prima. Hij kan er goed mee lopen en laat ze ook goed om en af doen.

Hij hoeft deze ook niet continu aan te hebben. Alleen bij het wandelen en als hij buiten met LOFTHUS aan het ravotten is.

Het geeft een goede versteviging. Hij kan zijn knieën nu niet meer overstrekken, maar wel buigen, en dus gewoon gaan zitten, en rennen, etc.

Verder merk je niets aan hem, vertelde Leo ons. Het is een heel vrolijke hond. Hij eet en drinkt goed. Speelt veel met Lofthus.

Het is ook al een echte waakhond. Net 5 maanden oud blafte hij al met Lofthus mee, maar nu is hij al vaak de eerste die begint te blaffen als er iemand komt.

Leo en Annemie hebben, ondanks alles, ontzettend veel plezier met deze twee boeven.

Liefste hondje....

2012-02-05T03:46:00.000+01:00

Yrma wilde ons nog even laten weten dat zij het liefste hondje van de wereld heeft, en dat CAYA nog heel erg gek is met haar schaapje....

Leuk, maar erg koud....

2012-02-04T03:12:00.007+01:00

Sneeuwhondje...

Nog een leuke foto van AHSRA in de sneeuw. Zo te zien is daar meer sneeuw gevallen dan bij ons.... Wij hadden hier ook meer sneeuw verwacht, maar het bleef uiteindelijk bij een flinterdun laagje. Echter koud is het hier ook wel.....

Geen woorden voor....

2012-02-03T02:30:00.004+01:00

Deze pups werden 14-01-12 gevonden in de bossen bij Weert. En uiteraard niet gechipt, want anders hadden ze gelijk na kunnen trekken wie dit op zijn geweten heeft.

Wie zo iets doet....(vul zelf maar in)

Operatie "Deurklink".....

2012-02-02T02:46:00.003+01:00

Wij hebben deze week de deurklinken maar eens onder handen genomen, en dat wil zeggen: rechtop gezet.Was het ZABRI die, in geval van nood, de tuindeuren uitstekend wist te openen, voor TARU had geen enkele deurklink nog een geheim. Zij verplaatste zich vrolijk van de ene kamer naar de andere kamer, of hal, of de tuin in (en dat laatste is momenteel niet prettig met deze vrieskou......) al naar gelang het mevrouw bliefde. En "goed voorbeeld" doet goed volgen, dus CAILIN deed ook al vrolijk mee.....

Nu eerst maar afwachten tot het gedrag "uitgedoofd" is, dan kunnen we de deurposten weer eens bijschilderen.... En tegen die tijd zijn Henk en ik hopelijk ook gewend aan "deze nieuwe stand", want we grijpen zelf nog regelmatig mis.....

Koud? Lekker...!! volgens DeDe

2012-02-01T21:38:00.004+01:00

Vanuit Stipthout kregen we weer een leuke update over DeDe:

samen met Mathieu

"Hier een paar laatste kiekjes van DeDe (ze is wel moeilijk te fotograferen hoor!). Behalve de schaatsliefhebbers geniet ook zij enorm van het winterweer! De bontjas werkt kennelijk prima. Ze zit het liefst nu buiten in het dunne laagje sneeuw, gaat rustig liggen, likt de sneeuw op etc.

Vandaag gewogen: 39,8 kilo... onvoorstelbaar hoe hard ze is gegroeid! 'k Was laatst met haar bij een Leonberger (teefje) van 1,5 jaar: de ruggen waren even hoog, alleen is op dit moment DeDe langer en heeft ze veel steviger voorpoten en 'n langere staart.

Verder lekker ondeugend en nieuwsgierig en dol op gekietel in haar nek....dan laat ze zich heerlijk verwennen en zodra we stoppen krijgen we een snelle poot tegen de arm, zo van: doorgaan!

Eergisteren liep ze naar buiten met een bot, dat ze in de tuin begroef (snel gefotografeerd ).

bot begraven....

De boterham 's avonds voor het slapen gaan werkt prima tegen het kokhalzen op de vroeg ochtend, dank je wel nog voor deze tip (las het later ook nog eens in jullie boekwerkje).

Ze springt haar mand in als we die geven en smikkelt het heerlijk weg. Een gezellig ritueeltje erbij.

Leuk om jullie verhaal van Cailin 'in de ring' te lezen, knappe tante!

Tot een volgende keer en hartelijke groeten uit Stiphout

DeDe & familie"

Plaatje....

2012-01-30T21:24:00.001+01:00

Is het geen plaatje....? AHSRA zou zo in een reclamefolder voor Texel kunnen staan. Met de vuurtoren van De Cocksdorp op de achtergrond.

Daar kan ik wel eens jaloers op worden. Ik woon met plezier in het oosten van het land, maar ik mis hier één ding: DE ZEE.....

En heerlijk lijkt me dat, zo lekker door de duinen te wandelen. Die Ahsra van ons boft toch maar....

Voor het eerst.....

2012-01-28T22:03:00.000+01:00

Het was vandaag voor CAILIN haar debuut op de showvloer. De KC Rijssen e.o. hield weer hun jaarlijkse clubmatch. En clubmatches zijn bij uitstek geschikt om pups een beetje te laten wennen aan het “show geweld". Het gaat daar altijd wat gemoedelijker toe dan op een officiële tentoonstelling.

Drie kleine baby's stonden in de ring....

Het was bomvol in de sporthal, nog nauwelijks een plekje te vinden om je stoelen kwijt te kunnen, en Cailin was de eerste minuten wel even onder de indruk. Maar al snel was ze over haar schroom heen, en werd ze steeds nieuwsgieriger. Zó veel verschillende honden, en dan regelmatig een aai over je bol krijgen of een knuffel van mensen en kinderen, dat was genieten!!

Lekker kroelen?

Het duurde nog wel even voordat de Leonbergers aan de buurt waren, 5 in getal waaronder 3 baby-teefjes, dus zochten we regelmatig de uitlaatplek op. Het was buiten prachtig weer, het zonnetje scheen volop. En op deze manier kon ze ook mooi wennen aan de klapdeuren waar we telkens door heen moesten.

De eerste plaats

Net na de middag was het dan zover, de 3 puppendames mochten acte de presence geven, in de Baby-klasse. En natuurlijk is het dan best spannend hoe ze zich gedragen zal. Nou, Cailin vond het allemaal prima. Ze liep vrolijk met Henk de ring in, hield de keurmeester nieuwsgierig in de gaten en dat staartje van haar bleef maar kwispelen. Toen hij haar wilde betasten, dacht Cailin waarschijnlijk aan "lekker kroelen", ze ging nog net niet op haar rug liggen.... liet haar tandjes netjes zien en huppelde vrolijk een rondje mee met Henk. Oké, misschien nog niet helemaal perfect, maar dat zal ons een zorg zijn. Het belangrijkste vonden wij dat ze zich onbevangen gedroeg.

En jawel, Cailin werd nr. 1 met het predikaat: Veel Belovend. En mocht als Beste Baby van het Ras naar de erering. Daar stonden heel wat baby's in de ring, maar deze keurmeester (zelf ook klein van stuk) had slechts oog voor de kleine rassen. Daar dus geen plaatsing, maar ach, dat hadden we van tevoren al ingeschat.....

Wij waren zeer content met haar 1e keuringsverslag:

Teef, 5½ mnd. Goed type, mooi hoofd, donker masker, donker oog, goed gedragen oren, mooie puppyvacht, mooie bovenbelijning. Voldoende gehoekt voor en achter. Gaat voor de leeftijd goed.

Sofie....

2012-01-23T06:29:00.003+01:00

Van Bart kregen we het volgende bericht over SOFIE:

Met Sofie en mij gaat alles helemaal goed! Ze is hartstikke lief! En ik ben echt super blij met haar. Het is zo’n enorme knuffelhond, en ze vindt echt alles goed, zeker als ze slaap heeft.

Nieuwsgierig....

Zoals je op een van de foto’s ziet, is ze erg nieuwsgierig. Ze stopt echt overal haar hoofd tussen. En als je de deur dicht wil doen, en ze is het er niet mee eens, dan duwt ze snel haar neusje er tussen zodat de deur niet verder dicht kan, en dat weet ze heel goed!

Sofie met haar bijtrol

We hebben gemerkt dat ze heel graag buiten ligt. Ik heb voor haar een groot buitenhok en een verhoging getimmerd, met een lekker kleed erop,(zodat het niet te koud is) en als ze dan moet slapen kruipt ze meteen lekker op dat kleed.

‘s Nachts slaapt ze wel binnen, in een enorme bench.

Toen we thuis, met Kerst, cadeautjes kregen, kreeg Sofie natuurlijk ook wat: een mooie nieuwe riem en halsband, en 2 lekkere granen (honden)koeken.

Groetjes en een kus, van Bart en Sofie!

Sofie treft het maar met zo'n handige baas......

Dibbes....

2012-01-21T05:15:00.000+01:00

DIBBES, de vader van ons B-nest, is niet meer....

Veel te vroeg heeft Simone afscheid moeten nemen van haar trouwe vriend, die haar door dik en dun steunde.

Dibbes zal gemist worden....

Danaye....

2012-01-20T05:04:00.001+01:00

Vanavond vernamen wij het heugelijke nieuws dat het zusje van TARU drachtig is. We hopen van harte dat alles naar wens verloopt, en er gezonde pups geboren worden.
En voor de pups van ons C-nest: jullie krijgen er niet alleen nichtjes en neefjes bij, maar het zijn ook halfzusjes en -broertjes!! Want ook ditmaal zal UMBERTO de gelukkige vader zijn.

Lancelot

2012-01-15T16:16:00.000+01:00

cadeautje!!

"Hoi Henk en Jenni,

Zo het nieuwe jaar is hier gelukkig gewoon begonnen. Lancelot was nog wel op z’n hoede voor de knallen.

We hebben in de kerstvakantie meteen weer eens wat foto’s genomen van onze vriend. Dan kunnen jullie zien hoe goed hij er nog uitziet. Hij krijgt wel een grijze snor maar helaas worden we allemaal wat grijzer.

Jullie kerstkaart hebben we natuurlijk ontvangen en heeft onder de kerstboom gestaan."

Bovenstaande bericht is van Jos en Carla, die inmiddels alweer ruim 6 jaar genieten van hun Lancelot (LANCE voor intimitie....) Een hekel hebben aan harde geluiden e.d. hebben een aantal nazaten toch vast van moeder ZABRI. Dit bleek al bij haar pup-test (bij Joop en Hillie)

Maar dat Lance nog niet zo grijs is, heeft hij ook vast van moeders. Zabri is ook nog steeds nauwelijks grijs (op een paar witte snorharen na...) DZJANGA, zus van Lance, is grijzer...

Amor....

2012-01-13T15:49:00.002+01:00

Op deze foto ligt AMOR er nog erg sexy bij met zijn zwarte laarsjes, maar helaas hebben de gipsspalkjes niet het beoogde resultaat geleverd. Amor zal t.z.t. geopereerd moeten worden, waarbij de kniegewrichten als het ware “vast” gezet gaan worden. Maar daarvoor moet hij eerst uitgegroeid zijn, dus dat duurt minstens nog een jaar. Tot die tijd moet hij, vooral tijdens de wandelingen, braces dragen om de knieën extra steun te geven. Leo is vandaag met Amor bij een specialist in Arnhem geweest, om deze braces aan te laten meten.

Volgens de dierenartsarts in Utrecht kan deze groeistoornis elke willekeurige hond (groot of klein) treffen, maar komt het echter zelden voor in de achterhand. Ze zien het vaker in de voorhand. Het is geen erfelijke aandoening, en het heeft ook niets met voeding te maken, zo verzekerde hij Leo. Het is gewoon (nou ja, gewoon…) een wrange gril van Moeder Natuur en Amor behoort tot één van haar pechvogels….. Deze conclusie mag dan een schrale troost zijn voor ons als fokkers, leuk is het niet. Verre van dat…. Wij voelen ons dan ook erg betrokken, maar zijn tevens blij dat Amor in goede handen is bij Leo en Annemie. Dat geluk heeft dat kereltje dan toch maar….

Caya....

2012-01-10T14:07:00.002+01:00

Van Yrma en Kees kregen we prachtige foto's van CAYA, gemaakt tijdens hun kerstvakantie op Terschelling. Het was voor Caya de grote kennismaking met de zee, en dat beviel haar wel. Dat is ook wel te zien op deze foto's......

En van het vuurwerk heeft ze zich weinig aangetrokken. Na 5 minuten lag ze te pitten op haar rug.....

Ahsra

2012-01-08T13:39:00.003+01:00

Veilig op bed.....

"Alles goed bij jullie?

Hier wel , Ahsra is weer hersteld na al dat vuurwerk. Wat was ze bang, maar ons bed gaf uitkomst".

Dit mailde Hetty ons. AHSRA, die bekend staat als "de Texelse hond die altijd boven op haar baas ligt" heeft het dus niet zo op vuurwerk. Haar moeder, onze ZABRI, ook niet. In huis geen probleem, zolang wij er maar zijn. Maar naar buiten toe met al dat geknal?? No way!!!!

Vorig jaar heeft ze op oudjaarsdag tot 2 x toe een gigantische plas gedaan in huis (dan ben je toch heel erg blij met plavuizen.....)

Dit jaar heb ik Zabri voor het eerst RELAX-tabletjes gegeven. Ik zag ze liggen op de toonbank van de dierenzaak, en dacht: waarom niet?? En het leek te werken!! We hebben het in ieder geval dit jaar droog gehouden.....

5 maanden oud....

2012-01-07T13:24:00.001+01:00

CAILIN is vandaag al weer 5 maanden oud, en met haar natuurlijk ook de rest van het C-nest. Het gebit wordt inmiddels stevig gewisseld, maar daar lijkt ze weinig last van te hebben. Altijd weer spannend of alle elementen goed doorkomen. Tot nu toe lijkt het goed.

Ook de puppyvacht laat steeds meer los. Op haar rug zit al een brede streep golvend roodbruin haar.

Deze foto's zijn gemaakt op de Oldemeijer, een natuurgebied.

Tjep en Bucca

2012-01-03T22:51:00.009+01:00

Tjep en Bucca

TJEP, onze pleegpup (ook al weer bijna 6 jaar oud...) heeft een nieuw huisgenootje gekregen. Nelleke en Wim moesten vorig jaar afscheid nemen van BODOR, hun trouwe bouvier. Toen Tjep in het gezin werd opgenomen was hij al 8 jaar. Maar het beste maatje dat Tjep zich maar kon wensen. Nu mag zij het stokje overnemen en helpen bij de opvoeding van BUCCA, een Zwarte Russische Terrier.
Nelleke schrijft ons: "Tjep moest ff wennen, maar het gaat nu super!! Ze liggen samen op een kussen te slapen, en de pup trekt erg naar Tjep toe Verder gaat het heel erg goed met Tjep, we houden haar op gewicht en lopen elke dag zeker 5 km met haar!!(*) We vinden haar nog steeds een topper!! Heel erg lief en aanhankelijk!! Zij is vooral Wim z'n vriendinnetje.....!!"
(*) Tjep bleek (toen ze een maand of 6 was) een misvormde heupkom te hebben. Een operatie leek t.z.t. noodzakelijk, maar dankzij fysiotherapie, waarbij flink gewerkt werd aan een stevige spieropbouw, is Tjep die dans ontsprongen. En dat heeft ze zekers te danken aan de geweldige inzet van Nelleke en Wim. Daarvoor, nog steeds, onze hulde!!!

DeDe

2012-01-01T22:47:00.001+01:00

Beste Jenni en Henk,

Hierbij een " terugblik " van DeDe op 2011... en natuurlijk een heel nieuw geluksjaar gewenst, samen met jullie huisgenoten!!!

DeDe deed het supergoed bij het vuurwerklawaai, bleef rustig en nieuwsgierig. Vandaag boswandeling(etje) gemaakt; vindt ze heerlijk. Eerste kerstdag ca 8.15 uur nota bene 2 reeën gezien...

Ze luistert (bijna altijd) goed, of is echt ondeugend.....iedereen vindt haar een aandoenlijk beertje. Op haar rug verandert de vacht nu, een strook met wat vaster haar, dat platter ligt, beetje golvend, dus het echte puppy gaat er langzaam van af...

Hartelijke groeten van Douwe, Veerle, Mathieu, Liliane & DeDe

Mijn zus.....

2012-01-01T22:27:00.003+01:00

……Ook wij kijken terug op 2011, maar dan wel met gemengde gevoelens. Het was voor ons een jaar met hoogtepunten, maar vooral ook diepe dalen. Wij waren al heel raar het jaar ingerold, nadat er bij mijn zus leukemie (CML) geconstateerd werd. Wat staat ons dit jaar allemaal te wachten, vrees je dan….. De fokplannen met TARU werden even in de ijskast gezet, want mogelijk zou ik matchen met mijn zus om haar stamcel-donor te kunnen zijn. Helaas….., maar God dank, mijn broer wel!!! De kans daarop is immers maar 25 %.....
Spannende maanden volgden, hoe zou mijn zus de chemokuren doorstaan en wanneer is ze eindelijk zo ver dat ze naar A’dam mag voor de stamceldonatie? En is mijn broer, met zijn 65 jaren, dusdanig gezond dat hij inderdaad de donor kan zijn?
Uiteindelijk was het dan zover, het licht werd op groen gezet. En toeval of niet: op de dag dat Taru werd gedekt door UMBERTO, kreeg mijn zus haar stamceltransplantaat (van mijn broer) toegediend. Deze dag, 7 juni, zagen wij als een dag die helemaal in het teken stond van nieuw leven.
Taru bleek drachtig te zijn, en mijn zus begon weer te genieten van het leven.
Taru kreeg een nest prachtige pups, en mijn zus 4 prachtige maanden waarin ze genoot van het leven.
En toen sloeg het noodlot toe…. Begin november ging het plots bergafwaarts met haar. Een vervelende Graft-versus-Host reactie ondermijnde haar gezondheid, en deed haar weer belanden in het ziekenhuis. Deze strijd viel haar zwaar, maar ze gaf niet op. Totdat een hersenbloeding de strijd voor haar besliste… Op 30 december is ze overleden, 63 jaar oud….
Het jaar 2011, een jaar waarin leven en dood parallel liepen aan elkaar, is een jaar die wij niet licht zullen vergeten….

Kerstknuffel.....

2011-12-25T23:16:00.001+01:00

Wat is er nu mooier met Kerst dan zo'n heerlijke knuffel......

......en ze ruikt nog zo lekker naar "pup".....

Sofie.....

2011-12-24T22:50:00.001+01:00

Van Bart en zijn familie kregen we ook nog de beste wensen toegestuurd, en zo te zien heeft SOFIE haar plekje wel gevonden bij Bart....

Ik en de baas.....

Update Amor....

2011-12-21T23:10:00.000+01:00

Vanavond kreeg ik goede berichten van AMOR. Hij heeft vandaag weer nieuwe gipsspalkjes gekregen (hij is immers wel in de groei, dus dat moet telkens aangepast worden) maar het leek niet verkeerd. En Amor schijnt zich te gedragen als een modelpatiënt, hij laat alles heel rustig toe. Inmiddels weet hij zich ook steeds beter te redden met "die gipspootjes", en de speciale laarsjes (die Leo en Annemie voor hem besteld hadden) zijn daarbij een uitkomst. Hij wordt weer speelser en begint LOFTHUS ook alweer te plagen.....
En het waren niet de weke delen die te snel gegroeid waren, maar zijn botten (Leo had het de vorige keer verkeerd begrepen, en dit klonk mij ook bekender in de oren) Het manneke heeft gewoon een flinke groeischeut gehad. En hij was nog wel de kleinste pup in het nest....

Vreemde vogels.....

2011-12-21T22:46:00.001+01:00

Vreemde vogels.....

Vanmorgen keken we uit het raam en zagen in het weiland twee "vreemde vogels" lopen. Dan word ik gelijk nieuwsgierig, verrekijker erbij (staat altijd binnen handbereik) en ik zag toen dat het ganzen waren. Maar wát voor ganzen.... Ik ken de witte gans en de grauwe gans, maar dit soort ganzen waren mij totaal vreemd. Lang leve het internet!!

Het waren NIJLGANZEN..... Die zijn behoorlijk uit koers geraakt, dacht ik nog. Of zouden ze misschien de Vecht aanzien voor de Nijl...??? De Vecht is er nu breed genoeg voor, door al die regenval.
Maar ik las vervolgens dat er steeds meer Nijlganzen gezien worden in Nederland, en deze twee hebben dus Brucht gevonden..... Tja, de wereld is soms erg klein.....
En dat zal André Kuipers nu ook wel denken, wanneer hij uit het raampje kijkt van zijn ruimtecapsule.....

Deze foto heb ik van internet geplukt, want ik heb geen telelens...

Jaarafsluiting.....

2011-12-20T21:42:00.008+01:00

Kayne

Het was vanavond de laatste trainingsavond van het jaar en CAILIN trof vanavond haar zusje MAIRA en broertje KAYNE weer eens. Dus dat was gelijk weer dolle pret. Omdat het "de laatste avond" was, werd er ditmaal niet echt serieus getraind, maar had Margo allerlei leuke spelletjes bedacht voor baas en hond. En na afloop allemaal aan de warme chocolademelk. Ook aan de honden was gedacht en die kregen ook nog het nodige lekkers mee naar huis.
Helaas was CAYA niet van de partij, Yrma had het deze week erg druk met allerlei verplichtingen (Kerstborrels en-etentjes; je kunt het slechter treffen.....) Maar Caya, de bofkont, gaat vrijdag naar Terschelling voor een week. Die zal straks heel wat te vertellen hebben......

Kayne & Maira & Cailin
Alle drie totaal uitgeblust na afloop.....

Vanaf 2 januari gaan we, met frisse moed, weer starten met de training.

Sneeuw......!!!!

2011-12-20T11:42:00.001+01:00

.....nou ja, sneeuw..... Het was meer een laagje "poedersuiker", maar voor CAILIN was het toch haar 1e kennismaking met dit "witte goedje". Snel een paar foto's gemaakt voordat dit "natuur-geweld" weer weggesmolten was.....

Het is nat en koud.....

...en het smaakt nergens naar.....

.......maar het bevalt wel!

Kerstboom

2011-12-19T12:20:00.001+01:00

Hij/zij (of is het "een het"??) staat er weer: de jaarlijkse "Sta-in-de-weg", maar toch ook wel weer gezellig. En met weer een pup in huis ook altijd weer spannend hoe deze er op reageert. Om het optuigen probleemloos te laten verlopen, was Henk met CAILIN op stap gegaan. Want ik zag het al gebeuren: Cailin met de kerstslingers er vandoor.....

Eenmaal weer thuis zat ik al in de startblokken, maar wat gebeurde er? NIETS!!! Cailin keurde de boom geen blik waardig!! Ze liep er langs alsof dat ding al jáááren in de kamer stond..... En tot op heden nog steeds geen probleem, af en toe snuffelt ze een keer aan een bal maar daar blijft het bij.....

Ik moet dan altijd weer denken aan XANDO, onze 1e Leonbergerreu. Die wist er wel raad mee: "Bomen zijn er om tegenaan te plassen, dus als jullie dan zo'n boom in huis zetten...." Dat heeft hij overigens maar 1 x gedaan.....

Snurken.....

2011-12-18T11:48:00.000+01:00

Warme oortjes.....

Wanneer er ergens uit de hoek van de kamer gesnurk te horen is, dan is 9 van de 10 maal onze DZJANGA de veroorzaker van dit geluid. Zij kan werkelijk in de meest vreemde houdingen slapen. Zoals op deze foto. Ik krijg het er al benauwd van als ik er naar kijk.....

Caya

2011-12-16T00:59:00.008+01:00

Yrma schrijft ons:
"Zo, ik zit even aan de koffie en CAYA ligt rustig te slapen. Ze heeft net weer haar adhd-kwartiertje gehad en is daar van aan het bijkomen

Gisteren even een mannetje geregeld om de kruk van de deur omhoog te zetten, want mevrouw vindt het in de kamer veel prettiger dan in de gang, wanneer ik weg ben. Gewoon even een tikje met je poot op de kruk en binnen is Caya.....

Soms lijkt het erop dat de pubertijd al is begonnen. Gisteren moest ze van mij zitten, maar ze stond echt tegenover mij, met een grote bek, te blaffen, om vervolgens 5 minuten later toch maar te gaan zitten, omdat ik niet opgaf!!

Ze heeft inmiddels de golden retriever van de buren ingehaald; twee maanden geleden kon ze er nog onderdoor.....

Elke middag even naar het bos, is het uitje van de dag. Ze blijft mooi met me meelopen.

Ze is nieuwsgierig naar alles, alle honden zijn nog steeds heel leuk. Mensen zijn ook erg leuk, want die gaan je aaien. Auto's zijn leuk, want daar kun je lekker achteraan rennen. Fietsers ook, eigenlijk nog leuker, want die gaan niet zo hard....

Ik zal jullie ook even verrassen, want ik blijf een jaar op de cursus!!!Vond Margo Wibier ook een heel goed idee, want Caya heeft qua karakter blijkbaar toch wel veel van Taru (zei Margo) en ik moet (geloof ik) iets minder lachen en wat consequenter zijn. Goed plan, hè !!

Ze is al een tijdje helemaal zindelijk en dat is natuurlijk heerlijk.
Eten doet ze als de beste. De bench hebben we maar de deur uitgegooid, want Caya haat de bench. Ze ligt nu heerlijk in een mand te slapen en vindt dat een fijne plek.

Volgende week gaan we naar Terschelling , kan ze de zee ontdekken.

Zo, zijn jullie weer een beetje op de hoogte. Al met al is het een geweldige hond !!"

Maar, Yrma, dan willen we wel FOTO'S!!!

Beauty Maira

2011-12-15T00:50:00.002+01:00

Als je baasjes een dochter hebben met een trimsalon aan huis, dan ontkom je er niet aan.... En dit kleine meisje (één van Jenny's oppaskinderen) heeft de kunst al aardig afgekeken...... Maar het eindresultaat mag er wezen!!!

Voor het eerst in bad.....

......dan nog even geborsteld. Vooral de oren zijn belangrijk......

Maar ook de voetjes moeten netjes.....

En dit is het eindresultaat. Mooi hè??

Zielige Amor....

2011-12-14T00:22:00.003+01:00

Gisteravond werden we opgeschrikt door een vervelend bericht over AMOR. Leo vertelde ons dat ze al een aantal dagen zorgen hadden over de achterhand van Amor. Met name de afgelopen week was het hun steeds meer opgevallen dat Amor zo steil werd van achteren en nauwelijks meer een knie-hoeking had. Ze zijn die dag met Amor naar hun eigen DA geweest, die hem vervolgens doorverwees naar de kliniek in Utrecht.
Daar zijn ze vandaag geweest met Amor. Uit de X-foto’s, die ze daar gemaakt hebben, bleek dat zijn heupen (gelukkig) goed waren. Maar zijn kniegewrichten waren instabiel, omdat de “weke delen” bij Amor harder gegroeid waren dan de rest. Een groeistoornis die helaas vaker voorkomt bij de grote hondenrassen. Deze pups groeien sowieso al zo hard en sommigen schieten net iets té hard de hoogte in, zoals Amor (de pechvogel…..) Gelukkig waren Leo en Annemie er op tijd bij (zij delen hun leven ook al ruim 20 jaar met Leonbergers, dus hebben daar wel kijk op)
Amor moet nu 3 weken lang gipsspalkjes dragen aan zijn achterbeentjes, om te voorkomen dat hij zijn knieën te veel gaat overstrekken en het moet er tevens voor zorgen dat de kniegewrichten in een bepaalde hoeking blijven en weer sterker worden.

Het eten smaakt nog wel.....

We leven erg mee met Leo en Annemie, en natuurlijk ook met het kleine kereltje, want het is best een triest gedoe, ook al dient het dan een goede zaak. Omdat het gips niet nat mag worden (ha, ha, leuk hoor……, met al die regenachtige dagen) heeft Amor, voor nood, op de foto een paar schoentjes aan. Maar inmiddels hebben ze voor hem een paar waterafstotende sokken aangeschaft, en dit schijnt super te werken. Maar sneu blijft het wel.

A.s. woensdag moet Amor voor controle (en nieuwe spalkjes) weer naar Utrecht. Duimen dus…..

Weer een update van DeDe....

2011-12-13T17:42:00.001+01:00

Hier snel een paar foto's van DeDe: ze groeit als kool (voor jullie geen verrassing; vorige week vrijdag 30 kilo). Na ieder slaapje lijkt ze weer gegroeid!

Verder heeft ze haar draai goed gevonden.

Van de Sint ook een echte hondenmand gekregen, zodat ze een vaste plek heeft. Die zoekt ze regelmatig op. Ook ligt ze graag precies onderaan de trap, of net buiten bij de deur, steeds gewoon op de grond. Wát een bontjas heeft ze, als je ziet hoe die gewoon op de stenen slaapt.

Ze is bij vlagen nog wel bijterig/ happerig en op dit moment wil ze ook graag tegen aanrecht of tafel opspringen. We zetten haar steeds dan maar weer met 4 poten op de grond en zeggen 'laag'.

Maar of ze daar echt van leert?

Verder doet ze het prima. Met wandelen blijft ze best netjes 'naast', af en toe wil ze vooruit snellen en altijd heeft ze precies door wanneer we het bochtje richting huis maken: dan gaat ze ook versnellen.

Alle afleiding onderweg vindt ze mooi, vooral mensen en kinderen. Dan gaat ze gewoon zitten en maar wachten of ze kijken, en als dat er op lijkt meteen kwispelen. Op die momenten komt luisteren (' van meegaan' ) wel op de 2e plaats, maar ja, zoveel nieuwsgierigheid en enthousiasme dan.

Daar pas je niet meer in, meid.....

In de 1e week van januari gaan Douwe en Veerle naar Engeland (broer van Douwe woont daar). Dan komt Douwe terug en gaan Mathieu en ik erheen en komen we met Veerle terug.

Zo is er steeds iemand toch thuis bij DeDe.

We mailen voor die tijd nog wel een keer.

Hartelijke groeten van ons plus DeDe!

Wisselen....

2011-12-10T06:03:00.000+01:00

Het wisselen van de tanden is begonnen. CAILIN lijkt daar, tot op heden, nog weinig last van te hebben. Uiteraard zorgen we er voor dat ze het nodige heeft waarop ze kan kauwen, zodat onze stoel- en tafelpoten gespaard blijven.....
Op zich vind ik het heel plezierig wanneer die scherpe melktandjes ingeruild worden voor minder scherpe tanden. Anderzijds is het altijd weer spannend of alles goed verloopt en alle elementen doorkomen. We wachten af....

De wens....

2011-12-06T12:03:00.001+01:00

Eén van onze wensen is uitgekomen: we hebben afgelopen nacht weer ongestoord kunnen slapen. De darmen van DZJANGA zijn weer tot rust gekomen.
Maar ik had voor Sinterklaas ook nog twee andere wensen op mijn verlanglijstje staan:
                                              * Een slank figuur.
                                                             &
                                           * Een vette bankrekening.

Helaas heeft de "oude baas" deze 2 wensen opnieuw verwisseld.......

Virus perikelen....

2011-12-05T17:47:00.003+01:00

Taru

Afgelopen vrijdag was TARU plotseling "aan de race". Echt ziek was ze niet, ook geen koorts o.i.d. Mogelijk een kouwtje gevat, denk je dan, want hoewel ze weer iets meer vacht op haar lichaam heeft, kun je bij lange na nog niet van "een winterjas" spreken. En net loops geweest, dus wat minder weerstand.... Met het weekend voor de deur besloot ik om direct maar een kuurtje te halen bij onze DA. Nadat deze uitgelachen was vanwege de aanblik van Taru ( "Och meisje toch, wat zie jij eruit....") kreeg ik een kuurtje mee voor 5 dagen. Bij het afscheid maakte zij nog de opmerking: "Nu maar hopen dat het bij ééntje blijft....."
Tot en met gisteren leek haar vooruitziende blik nog sterk vertroebeld, en Taru poept sinds gisteren weer stevige drollen.

Dzjanga

Maar vannacht kwam haar profetie toch uit..... Tot 2 maal toe werden we ons bed uit gejoeld door DZJANGA . Hoge nood!!! En wat was ze na afloop weer blij en opgelucht dat ze "haar vrachtje" had kunnen lozen, buiten in de grindbak. Ook bij Dzjanga het zelfde verhaal: niet ziek, geen koorts, normale eetlust...... Een milde vorm van buikgriep, schijnbaar?. Ook voor haar maar een kuurtje gehaald, en nu maar hopen dat we aankomende nacht door kunnen slapen.....

Wie volgt......??

Speelmomenten.....

2011-12-04T17:51:00.005+01:00

Zo wat foto's van de dagelijkse speelmomenten in onze tuin, en de kleine dame doet dapper mee:

Zabri (op de rug) met Dzjanga en Cailin

Taru houdt alles goed in de gaten

Dzjanga "gevloerd".

Maar CAILIN weet zich ook uitstekend te vermaken in haar ééntje, bijvoorbeeld met een bal:

Deze bal was de lievelingsbal van onze NYMRAH, maar na haar dood heeft geen van de andere Leo's er ooit meer mee gespeeld, tot nu.....

Hondje te koop......????

2011-12-03T17:34:00.000+01:00

Henk besloot vandaag om nog een uurtje met CAILIN naar de stad te gaan. Het weer was beter dan men voorspeld had, en het was nu lekker druk in Hardenberg. Helaas geen Sint of Piet gezien, maar er klonk wel veel Sinterklaasmuziek in de winkelstraat, en hij kwam zelfs nog een straatmuzikant tegen met een accordeon. En natuurlijk veel winkelend publiek, op zoek naar de last-minute-cadeautjes voor Sinterklaasavond.
Henk had zich genesteld op een bankje, met Cailin aan zijn voeten, en beiden bekeken ze al dat drukke gedoe. Maar menig passant nam ook even de moeite om Cailin te knuffelen, want ja....wie kan zo'n "klein beertje" nu weerstaan.....

Op een kleine afstand zat een oude heer dit tafereeltje al een hele tijd te aanschouwen. En uiteindelijk had hij zijn conclusie getrokken:

"Dat hundtie raak ie vandage nog wâh kwiet. Doar is, dunk mij, genôg belangstelling veur........"

Lofthus en Amor

2011-12-01T15:35:00.003+01:00

Leo en Annemie schreven ons:

Amor

"Hier in Deurne gaat alles goed met de twee honden. Nog steeds blijft onze AMOR heel veel klieren bij onze LOFTHUS, wat deze nog steeds gewillig toelaat, onvoorstelbaar.

Onze kleine Amor groeit als kool, eet ons de oren van het hoofd, en hij eet ontzettend snel (gulzig is hij) Onze Lofthus was nooit zo'n geweldig eter, maar daar is nu verandering in gekomen, ook hij eet nu heel goed!!!

"Schrokhals..."

Wanneer ik ’s middags naar huis ga om voor het eten van onze Amor te zorgen, blijft onze Lofthus op afstand en krijgt hij een hondenkoekje van mij. Wanneer onze Amor zijn eten op heeft, gaat hij snel naar de plaats waar onze Lofthus zijn koekje heeft opgegeten, om te kijken of er misschien nog kruimels liggen, en onze Lofthus gaat naar de etensbak van onze Amor om te zien of daar nog wat is achtergebleven...... heel grappig om te zien.

Wat een verschil van gedrag met onze Lofthus heeft deze kleine uk. Alles wil hij ontdekken, hij zit dan ook overal aan en in, de vijver in onze tuin heeft hij inmiddels al verschillende keren ontdekt, graven in het zand is geweldig (heeft onze Lofthus nooit gedaan, maar doet nu met Amor mee.....)

Gaan we nog wat doen, ouwe....???

Wat wel opvalt is dat hij duidelijk weet wat hij niet mag, hij leert zeer snel.

Gelukkig is onze Amor niet bang voor vrachtwagens of andere dingen tot nu toe.

Onze Lofthus lag altijd op de mat bij de voordeur op de zaak, deze plaats heeft hij inmiddels af moeten staan aan onze Amor.....

Lofthus

Opmerkelijk is ook dat onze Lofthus in een mum van tijd onze Amor mist. Als ik ’s avonds vanuit de zaak naar huis ga, is het bal in de keuken en woonkamer, prachtig om te zien, ze spelen en ravotten er op los, en bijna altijd heb je net op het mooiste moment je fototoestel niet bij de hand.

Wanneer onze Lofthus zich juist terugtrekt als je hem een knuffel wil geven, behalve als hij er zelf om komt vragen, zie je bij Amor het tegenovergestelde: hij wil steeds aangehaald worden.

Op de socialisatiecurcus doet onze Amor het over het algemeen goed, je merkt wel dat hij op een bepaald moment moe is. Wanneer hij daarna nog samen met de andere pubs mag spelen in de puppyren, hoeft het voor hem niet meer, hij wil dan liever aangehaald worden door iedereen (wat ook gebeurd, wie wil nou niet zo’n klein wolletje een knuffel geven!!) terwijl hij wel naar de andere honden toe wil bij het begin van de cursus als iedereen nog aangelijnd zit.

In Januari gaat hij naar de basiscusus.

Wij beleven ontzettend veel plezier aan deze twee honden."

Twee natte knuffels van Lofthus en Amor!!

Nou, die 2 natte knuffels smaken naar meer.....!!!

Inderdaad opvallend zijn de verschillen tussen Amor en Lofthus. Maar voor ons ook weer niet zo vreemd, want ik herken in deze twee jongens heel veel karaktertrekjes van de moeders.....

Umberto jarig

2011-11-27T14:03:00.001+01:00

Vandaag vierde UMBERTO, de vader van ons C-nest, zijn 4e verjaardag. En hij behaalde gisteren op DE WINNER in Amsterdam de 2e plaats in de Openklasse Reuen. Mooi verjaardagscadeautje, toch?

Deze foto is niet op De Winner gemaakt,
maar het bordje past er wel mooi bij.....

Van onze kant:
van harte proficiat!!!

Regen.....?!

2011-11-27T13:26:00.002+01:00

Dat november een hele droge maand is geweest, blijkt wel uit het volgende:

Vandaag regende het, voor het eerst sinds weken weer eens (een klein, maar stevig buitje) Door de harde wind kletterde de regen behoorlijk tegen de ruiten aan. CAILIN hoorde dat en zat, vol verbazing, naar het raam te kijken, haar kopje helemaal scheef. Dit was voor haar schijnbaar een hele nieuwe ervaring.....
Na een kwartiertje was voor haar "het nieuwe" er wel af, en ging ze over tot de orde van de dag, in dit geval: slapen....

Maira

2011-11-26T05:50:00.000+01:00

Jenny, de bazin van MAIRA, herkende wel "iets" in mijn blog over ons "schoonmaakhulpje"... Maar zij zit zelf mogelijk met een nog groter probleem! Jenny moet even tijdelijk gebruik maken van loopkrukken, i.v.m. een operatie aan haar hak, en nu wil Maira haar met plezier helpen om die krukken te verzetten, maar dan wel tijdens het lopen....

Een heerlijk zacht en warm hoofdkussen....

En kijk: de huiskat van Jenny en Wim heeft eindelijk ook toenadering gezocht, maar misschien heeft de poes daar nu wel weer spijt van.....??

Felicitaties

2011-11-25T06:21:00.003+01:00

Van Wil en An, de fokkers van TARU, kregen we nog een leuke felicitatie-boodschap:

"Vandaag is weer zo'n dag dat je vaststelt dat de tijd zo snel gaat...

Vandaag zijn de pupjes van het T-Nest alweer drie jaar geworden!"

Allemaal van harte gefeliciteerd en nog vele jaren!!

Eén van deze 9 pups is Taru, maar vraag me niet welke....

En ook één van Taru's broertjes stuurde ons een groet:

Een high-five van Joey

Jarige Taru

2011-11-23T22:29:00.000+01:00

Taru viert vandaag haar 3e verjaardag.

Schoonmaakhulpje...???

2011-11-23T22:15:00.002+01:00

Wel eens een schoonmaakklusje willen doen met een pup in huis?? Dat valt nog niet mee!! Dat poetsdoekje is plots zó interessant.... CAILIN wil dan graag "een pootje meehelpen", maar dan wel van de regen in de drup.....Nee, een goede hulp in de huishouding zal ze niet worden.

Waar is die poetsdoek??

Hebbes!!!!

Kayne

2011-11-22T22:06:00.003+01:00

Een paar leuke foto's gekregen van KAYNE. Het manneke dat ons een paar slapeloze nachten heeft bezorgd door zo ziek te worden, is inmiddels goed hersteld en heeft de schade dubbel en dwars ingehaald.

Nieuwsgierig kijken naar "de buren"

Helaas heb ik vanavond de puptraining moeten missen i.v.m. met de mist. Het zat hier werkelijk "potdicht". Ook Yrma besloot thuis te blijven met CAYA. Maar KAYNE en MAIRA waren er wel, en hebben erg veel plezier gehad (hoorde ik later)

De vuurwerktraining was "heftig" geweest. Kayne moest bij Maira in de buurt blijven, omdat hij er redelijk goed op reageert. En toen ging het met Maira ook heel goed.

Maira schijnt stapeldol op peren te zijn, en toen er een peer te voorschijn werd gehaald, kreeg Kayne die lucht ook in zijn neus en ging hij gelijk op de geur af... Samen hebben ze vervolgens heerlijk aan die peer geknabbeld.

Maar goed dat onze CAILIN daar niet bij was, want ook zij is dol op appels en peren.

Update van DeDe

2011-11-18T23:45:00.002+01:00

Liliane schrijft ons:

Hier is het " Time flies when you're having fun..."

Fijn dat jullie weer een weblog hebben, dat maakt het op de hoogte blijven weer wat makkelijker. Wel sterk dat jullie nog vertelden over de dode vogel en dat een pup die in de bek had en de anderen erachteraan renden...wat een gevolgen dat kan krijgen. Maar gelukkig is het leed snel bestreden.

En grappig dat bijna de "halve kroost van Taru" op dezelfde cursus zit. We hadden kunnen proberen dat te regelen met de 3 die naar Brabant zijn verhuisd.

Het gaat heel goed met DeDe en met ons.

Na de puppiecursus starten we deze week met de basiscursus bij dezelfde 'Martin Gaus' school. De trainsters daar gaven aan dat DeDe daar al wel aan toe was, en er zijn een paar andere pups van ook zo'n 12-14 weken oud meegegaan. Het is de komende weken tot half december 3x per week 2 uur, plus thuis oefenen natuurlijk. Wel heel leuk om haar ook bij andere honden te zien. DeDe is dan vrij rustig, vergeleken met de andere honden.

Vorige week hebben alle honden een gedragstest gedaan; ik zal even inkopieren wat ze als algeheel beeld van DeDe schreven:

"DeDe vond het allemaal wel prima. Het is een stabiel, open en sociaalvaardig hondje met een zacht karakter. Ze is nog heel erg jong en dus zal zij zich nog regelmatig laten afleiden. Natuurlijk is dit frustrerend, maar accepteer dat het hoort bij haar leeftijd maar zeker ook bij het ras. De oorsprong ligt bij de kudde- en erfbewakers, dus alert zijn op de omgeving is dan een must!"

Het oefenen met zo'n clicker lijkt goed te werken. In het 'gewone leven' merken we soms wel dat ze denkt: bekijk het maar (bijvoorbeeld van buiten naar binnen komen, of 's avond nog even naar buiten voor het slapen... ze maakt dan ook van de kleine tegensputtergeluiden, zo'n beetje piepen van 'geen zin' .

Dit weekend voor het eerst een eitje verorberd; vond ze lekker. Verder heeft ze veel aandacht voor iedereen bij het wandelen: ze gaat vaak zitten dan en probeert te wachten tot iemand zich tot haar richt....en meestal krijgt ze ook aandacht, want het is zo'n enorme bol wol op 4 reuzepoten...Ook hoort ze af en toe water van fonteintjes in vijvers bijv.: dan spitst ze haar oren. Als ik een gieter vul, steekt ze ook meteen haar hoofd onder de kraan.

Ze heeft ook elke dag wel haar 'bijtmomenten', probeert ook wel aan broekspijpen en schoenen te trekken. Met botten van buffelhuid proberen we haar maar lekker te laten knauwen. De tanden zullen de komende paar weken wel wisselen, nu zijn ze vlijmscherp. Als we haar nu borstelen, zo 1x per week, komt daar nog niet veel haar uit (maar dat zal wel veranderen). Aan haar tanden komen met poetsen en ooringang even voelen met een doekje laat ze gewillig toe. We hebben haar nog geen knoflookcapsule gegeven: denken jullie dat het daar al tijd voor is?

Er was nog een probleempje met de link van Mathieu's site naar internet. Daar weet ik het fijne niet van, maar Douwe maakt dat nog in orde. Als het zover is geef ik een seintje.

Loops....

2011-11-15T05:37:00.005+01:00

TARU is weer loops, de cirkel is dus weer rond. Dat de loopsheid er aan zat te komen, had ik al wel bemerkt tijdens de wandelingen: regelmatig een plasje hier en daar om eventuele “loslopende vrijers” op het juiste spoor te zetten……

Maar dat is dan heel jammer voor haar, want nu even niet…. Laat haar eerst maar eens herstellen van deze nestperiode, want ze ziet er niet uit momenteel: ze lijkt heel mager, ook groter en langer, omdat ze alle vacht eruit gegooid heeft. En dan die staart!! En die mooie broek!!! Het lijkt nu meer op een tangaslipje……

Afijn, alles zal weer recht komen, maar dat duurt nog wel een tijdje (vrees ik) In ieder geval wel duidelijk dat zo’n nest heel wat vergt van een teef (dus kids, voel je maar eventjes schuldig.....)

Maar toch denk je dan ook weer even aan al die hectiek van een half jaar terug: het wachten op de loopsheid (die ze even met een maandje had uitgesteld….) en we vervolgens plotseling op zoek moesten naar een andere reu (we zijn Anja en Bert altijd nog dankbaar dat ze ons ter wille zijn geweest met UMBERTO) de dekking en toen het spannende wachten op wel/niet drachtig zijn, de bevalling (waarbij ze ons totaal verraste met de geboorte van de 1^e pup….) etc. Leuke herinneringen, die ik nog steeds koester.

En nu zijn de pups alweer ruim 3 maanden oud….

Cailin, 3 mnd. oud

Hoe zo.....trainen??

2011-11-07T23:58:00.001+01:00

Keurig, toch?

"Hallo, ik sta hier....."

Het toeval wil dat er 4 pups trainen bij dezelfde hondenschool, de school waar ik al jaren train met onze honden. Vanavond waren de drie dames MAIRA, CAYA en onze CAILIN aanwezig.
Helaas was KAYNE er vanavond niet.....(hij zal morgenavond wel gaan)

De pups vinden het altijd weer geweldig wanneer ze elkaar terug zien, dolle pret. Dat maakt het echter voor ons baasjes extra moeilijk om de aandacht van je eigen pup vast te houden, en ik moet weer oppassen dat ik niet de bekende stemgeluidjes maak die ik ook maakte tijdens hun nestperiode, want dan zijn alle ogen gericht op Kwatta (op mij dus....)

Een Leo-kluwen....

Als we echt serieus aan het werk moeten, zorgen we ervoor dat we genoeg afstand van elkaar nemen.....
Het zijn wel blikvangers, en krijgen veel aandacht van omstanders. Zo heel erg vaak zie je geen Leo-pup op de training, en nu ineens 3 in één klasje....

de nieuwe weblog

2011-11-06T09:10:00.001+01:00

De nieuwe weblog is weer aardig compleet, en we hebben, via de mail, melding gedaan van deze "geboorte". Een aantal trouwe volgers hadden het zelf al ontdekt!!
We zijn benieuwd naar de reacties.

Puppy-oppas...

2011-11-05T23:42:00.002+01:00

Henk heeft vandaag voor Puppy-oppas gespeeld bij het nest van TATTELJEE. Anneke wilde vandaag heel graag met Kanya, haar jongste Leo-teefje, naar de Jonge Hondendag van de LHCN. Het hele nest van Kanya zou aanwezig zijn.
Henk en ik hadden vandaag toch geen plannen in die richting, CAILIN is ook nog net iets te jong, dus dit was een mooie oplossing zo. En Henk vermaakt zich wel met zo'n club jong grut.

Mocht iemand nog belangstelling hebben voor een pup? Anneke heeft nog een paar pups die nog niet besproken zijn.....

Vriendschap....

2011-11-04T22:30:00.001+01:00

Jenny en Wim lieten ons weten:
"Zoals je ziet hebben Goldie en MAIRA nu ook vriendschap gesloten".

Bezoek van Caya

2011-11-02T21:33:00.005+01:00

CAYA kwam vandaag op bezoek. En niets zo leuk als 2 pups die heerlijk met elkaar spelen...

Caya en Cailin

Aan elkaar gewaagd.

Daarachter zit Mama!!

Dag Mam!!

De volgende ochtend mailde Yrma ons:

"Als ik mijn hondje rustig wil hebben, zo rustig dat ze niet eens meer de energie heeft om te poepen,

(dat heeft ze vanochtend ingehaald, drie keer) kom ik weer koffie drinken.... Bij thuiskomen is ze in slaap gevallen en alleen nog twee keer geplast, waarschijnlijk heerlijk gedroomd van haar moeder en zusje...."

Ik hoop dan wel dat ze geen nachtmerrie heeft gehad, want zo mooi ziet moeders er momenteel niet uit.... Zouden we nu naar een show zouden gaan, dan werden we vast doorverwezen naar de ring van rasgroep 10: de windhonden...

Afijn, dat zal vanzelf wel weer goed komen.

Opbouw nieuwe weblog

2011-11-01T23:13:00.000+01:00

Inmiddels ben ik begonnen met de opbouw van deze nieuwe weblog. Ik ben gestart vanaf het moment dat de pups van ons C-nest ons huis hebben verlaten. Ik had de nodige berichtjes (mails) hiervoor bewaard. Geleidelijk aan komt alles dan weer "in beeld".
De verdere aankleding van deze weblog doe ik tussendoor, want ik moet eerst alles "uitvogelen" hoe het zit. Maar stukje bij beetje kom ik achter de "geheimen" van Blogspot. Op zich ook wel weer een leuke ontdekkingsreis.....

En nee....., zó erg is het nu ook weer niet.....

prikje...

2011-11-01T21:12:00.005+01:00

Vandaag met CAILIN naar de DA geweest voor haar laatste pup-enting. Cailin was schijnbaar haar ervaring van 3 weken terug al weer vergeten (of het was een goede ervaring geweest...) want ze ging kwispelend naar binnen en kwispelde met haar hele lijf toen ze de DA zag (en bleef doorkwispelen terwijl de naald er al in zat....) Daarna liet ze zich de beloning goed smaken. Dat Cailin een gezonde eetlust heeft liet de weegschaal wel zien.... bijna 17 kg. En verder werd ze ook helemaal gezond bevonden door de DA. Nou, laten we dan maar hopen dat dit voorlopig haar laatste bezoek is aan de praktijk.....

Ook de situatie omtrent ZABRI besproken. Zabri heeft geen last gehad van uitvloeiing, dus we kijken het nog even aan.....(Henk ook weer blij, want hij vindt dat gesnij maar niets)

Op bezoek bij Papa....

2011-10-30T14:02:00.000+01:00

poging 1....

Vandaag hebben we ons (uitgestelde) bezoek afgelegd bij Anja en Bert, echter Bert was helaas nog niet thuis. Hij was nog steeds opgenomen in het ziekenhuis i.v.m. die vervelende bacterie in zijn voet. We hebben hem, als schrale troost, een kaartje gestuurd met een foto van vader en dochter.

poging 5.....

poging ...tig...

Het viel overigens nog niet mee om een leuke foto te maken van UMBERTO en CAILIN..... Zie hier onze pogingen.....

Dus lang leve de photoshop......

Cailin

2011-10-25T12:09:00.017+02:00

Over ongegeneerd slapen gesproken: die dame van ons kan er ook wat van...... En we hebben haar echt niet geleerd "hoe de vrouwtjes in A'dam liggen"..... Nee, schijnbaar voelt ze zich helemaal op haar gemak in onze roedel. Ze hoort er ook al helemaal bij, loopt tussen de andere dames met een een air van: "Ik ben óók groot".

Inmiddels heeft ze ook al tot 4 leren tellen. Bij het uitdelen van iets lekkers wacht ze keurig haar beurt af....

Zabri ziek.....

2011-10-24T00:25:00.001+02:00

Vanmorgen kregen we even de schrik van ons leven: ZABRI ziek.... Temp. van 40,2 !!! Ik moest gelijk weer aan Joep denken.... Nee, hè, niet nu ook jij..... (ze is per slot ook al 9,5 jaar)
Gelijk de DA gebeld, en ik kon om 9.30 uur bij haar terecht. Zij dacht dat het mogelijk toch iets met de baarmoeder te maken had. Want hart en longen klonken nog prima, geen stijfheid van spieren, o.i.d. Gelijk maar aan de AB-kuur en voor alle zekerheid ook druppels voor de baarmoeder. Mocht het toch iets van een baarmoeder ontsteking zijn, dan zou "de prut" er misschien uitkomen. Ik zag de toestand van DZJANGA al weer aan mijn geestesoog voorbij trekken..... Waarom hadden we haar niet eerder laten steriliseren....

Maar Zabri is een sterke hond, dat bewees ze ook ditmaal. Vanavond was de koorts alweer weg, en had ze ook al weer zin in eten. Nu maar afwachten of ze inderdaad uitvloeiing krijgt, want dan gaat "het mes" er toch in....

Groeten uit Veldhoven van Sofie

2011-10-23T23:38:00.001+02:00

Hoi Henk en Jenni,

Ik zeur al meer als een week dat ze een emailaccount voor me aanmaken en eindelijk hebben ze dat gedaan. Dan kan ik tenminste iets van me laten horen. Nou het bevalt me hier wel in Veldhoven. Het is natuurlijk wel wennen geweest in het begin, maar ze beginnen nu een beetje te snappen hoe ik in elkaar zit.

Ze hebben speciaal voor mij vloerbedekking gelegd, daar ben ik wel blij mee want dan kan ik overal in huis plassen. Ik ben ben namelijk dol om op vloerbedekking te plassen. Ik doe het naturlijk ook wel buiten, maar ik blijf het stug volhouden binnen.

Bart heeft speciaal voor mij een bench aangeschaft, foute keuze hoor, ik schreeuw heel Veldhoven bij elkaar als de deur dichtgaat en ook dit blijf ik stug volhouden. Ik haat dichte deuren!

Ik ben bij de dierenarts geweest omdat ze bij het lopen een knak hoorden. De dierenarts heeft foto's gemaakt van mijn heupen en knieën, maar er is niks aan de hand.

Ik heb het hier wel goed, de stoelpoten en tafelpoten smaken uitstekend, maar volgens mij vinden ze me wel lief want dat zeggen ze voortdurend.

Groetjes en een dikke knuffel uit Veldhoven. Oh ja, ik mis jullie wel een beetje hoor, doei, SOFIE

DeDe

2011-10-23T23:26:00.000+02:00

Hallo Jenni en Henk,

Eindelijk dan weer 'ns een berichtje van ons. Het gaat supergoed met DeDe.

We hebben heel veel plezier met DeDe: ze is heel lief en bij vlagen super-ondeugend: haalt het liefst spulletjes weg uit de bijkeuken, zoals dweilen en zeemlappen. Soms rent ze ermee naar een verborgen plekje, onder de rododendrons…Ze huppelt regelmatig rond.

Ze heeft een gezonde eetlust. We laten haar zitten en een poot geven voor het eten, maar dan houdt ze het niet meer van de trek. Vandaag gewogen: 15,4 kilo…

Begrijpen we het goed dat ze vanaf volgend weekend naar de nieuwe eethoeveelheden mag, zoals op de lijst staat vanaf 3 maanden/ 16 kilo?

We merken dat ze heel graag steentjes probeert op te pakken. Daar heeft ze echt een voorkeur voor. Tot nu toe lukt het steeds om die dan uit haar mond te halen. Ik zal nog op cursus vragen of we haar zover kunnen krijgen dat ze niet meer de neiging heeft die op te pakken…Socialiseren, ook in de stad, gaat heel gemakkelijk; ze is in iedereen geïnteresseerd en om de 5 meter spreekt iemand ons wel weer aan, vaak mensen met kinderen. Die zijn er helemaal gek mee, en DeDe gedraagt zich dan voorbeeldig door te gaan zitten en kwispelen, ze blijft verder heel rustig dan. Thuis kan ze wel in de "speelkwartiertjes" enorm in mouwen en aan broekspijpen hangen en daar naar happen… we zitten aardig onder de schrammen en krassen. Borstelen, 'tandenpoetsen' en oren nakijken laat ze gewillig gebeuren.

Op puppiecursus gedraagt ze zich goed; ze vindt de ander pups maar druk, lijkt het wel.Na een tijdje ligt ze languit op de grond. De cursusleiding gaf aan dat ze eigenlijk al aan de basiscursus toe is. Daar willen we binnenkort mee beginnen (= 3x per week).

Ze is hier thuis graag buiten, op het overdekte terras. Daar hebben we een plank op een pallet gelegd, een kleed erop en daar gaat ze veel op liggen. Of gewoon op de stenen vloer......

Ze is 's nachts in de hal, zonder bench en slaapt van ca 23u tot 6 of 7 uur zonder een kik te geven en helemaal zindelijk.

Hartelijke groeten!

Douwe _ Veerle- Mathieu - Liliane

& DeDe natuurlijk

Joep overleden....

2011-10-18T00:08:00.002+02:00

Vandaag kregen we het trieste bericht dat JOEP, de vader van ons A-nest, is overleden. Erik heeft gisteren het moeilijke besluit moeten nemen om Joep in te laten slapen. Joep kampte al een tijdje met zijn gezondheid.
Joep zal zeker gemist worden, ook door ons. Hij was niet alleen maar de hond van Erik en Ada en/of de vader van ons A-nest (dus ook de vader van DZJANGA) maar nog meer een symbool van een warme vriendschap, die wij nog steeds onderhouden met Erik en Ada.

Vriendjes.....

2011-10-17T23:16:00.001+02:00

Hallo Jenni en Henk

Hier zijn een paar foto´s van 2 grote vrienden. Op de eerste foto laat Joey (kleinzoon) even aan MAIRA zien hoe je water moet drinken uit zo´n grote bak en hoe je met z´n tweetjes lekker kan smeren met water.

Die 2 zijn echt gek op elkaar ze doen alles samen.

Groetjes Jenny en Wim

Gepieker.....

2011-10-16T23:09:00.001+02:00

Ik heb deze dagen wat afgepiekerd, over KAYNE en de besmetting. Dagelijks hing ik aan de telefoon om te informeren bij Mieke en Gerrit hoe het met het kereltje ging, en gelukkig kwam er langzaam verbetering in zijn toestand. En toen ik vanavond Mieke aan de telefoon had, hoorde ik op de achtergrond een schel blafje en een vermanende stem van Gerrit: "Nee Kayne, laat dat, mag niet, foei". Het klonk mij als muziek in de oren!!!! Ze hebben weer een "echte" pup in huis, die weer knap ondeugend is en hun de oren van het hoofd eet. Het is zijn geluk geweest dat hij een stevige Leo-pup was, die tegen een stootje kon. Was het een Chihuahua geweest...... Maar ook ons petje af voor Mieke en Gerrit, die hem met alle zorg en toewijding hebben omringd. Klasse!!!

Inmiddels hadden we ook de ontlasting van onze CAILIN laten onderzoeken, want als de besmettingsbron bij ons lag moest zij het toch ook bij zich hebben. Ze loopt nu immers overal waar onze andere honden komen, en doet haar behoefte ook op de plek waar onze andere honden hun behoefte doen. Uitslag: schoon!! Geen spoortje!! Zelfs geen enkel worm-eitje!! En ik had toch een beste drol ingeleverd, uitgerold de grootte van een Havanna sigaar.....Toen brak mijn klomp.... Hoe kan dit???

Het heeft me echt een paar slechte nachten bezorgd. Totdat ik "het licht" zag!!! Ik had de neiging Henk gelijk aan te stoten, maar toch maar niet gedaan: het was twee uur 's nachts.....

In de laatste week van de nestperiode lag er 's morgens een dode vogel in onze puppenren, een jonge merel. De puppen hadden die dode vogel eerder in de gaten dan wij, en één pup liep triomfantelijk met zijn "trofee" in de bek, en de rest er achteraan natuurlijk, nieuwsgierig als ze zijn. En die pup was, jawel: Kayne.....

Coccidiose

2011-10-11T21:48:00.002+02:00

Vanmorgen kregen we een zorgwekkend telefoontje van Mieke: KAYNE was ernstig ziek..... Hevige diarree en braken. Op dat moment lag hij al aan het infuus in de DA-praktijk, om verder uitdrogen te voorkomen..... Op zo'n moment staat je hart even stil. De grootste nachtmerrie voor iedere fokker, denk ik.
We stonden op het punt om naar Anja en Bert af te reizen, maar die hadden het volste begrip dat we daar nu weinig trek in hadden. Met de behandelende DA gebeld en afgesproken dat ze ons ook op de hoogte zou houden.
Zij had gelijk de ontlasting op Giardia onderzocht, maar daar bleek geen sprake van te zijn. Gelukkig is ze verder gaan zoeken, en ontdekte toen een besmetting met Coccidiose...... Ik kende dit eigenlijk alleen maar als een vogelziekte, maar weet nu beter. Honden, katten, konijnen, schapen, ga zo maar door, kunnen deze parasiet ook bij zich hebben, en dus uitpoepen. Bij honden kan het zelfs in de vacht zitten, wanneer ze lekker gerold hebben door besmet gras. Volwassen dieren hebben er in de regel geen last van, maar bij een pup, waarbij de darmflora nog lang niet optimaal is, kan het wel vervelende gevolgen hebben en na een periode van stress breekt het dan uit. En welke pup ervaart geen stress bij de overgang naar een nieuwe eigenaar....
We hebben gelijk de hele club bij langs gebeld, en een paar pups bleken ook wat last te hebben, maar waren er niet echt ziek van. Toch iedereen met klem aangeraden wel naar hun DA te gaan met dit verhaal en zonodig een kuurtje op te halen, want gelukkig zijn er wel medicijnen voor deze besmetting.
Dit was zo'n dag die je niet te vaak moet mee maken, slopend....
Gelukkig mocht Kayne vanavond alweer naar huis, maar het zullen nog spannende dagen blijven.....

Prima 1e week van DeDe

2011-10-08T21:35:00.000+02:00

Hallo Jenni en Henk,

Even een berichtje om jullie te laten weten dat DeDe het supergoed doet. Zij speelt, eet, slaapt, luistert al naar 'zit' en 'kom' enzo.

We hebben een soort ' loopplank' gemaakt, zodat ze de trapjes naar het terras niet op hoeft. En ze ligt zelf heel graag daar op het terras, net een 40 cm boven de tuin en kijkt dan lekker rond of slaapt. Ze kan ongegeneerd op haar rug liggen en lekker uitrekken, laat zich ook lekker kriebelen en kammen.

Ze is de knuffel van de buurt. We laten haar aan van alles wennen, iedere dag iets nieuws.

'k Zeg tegen iedereen " 't is een feestje, ons beestje", maar binnenkort zullen de verkleinwoorden niet meer nodig zijn, 11,8 kg vandaag.

Ze eet Rodi altijd meteen op, en de karnemelk sloebert ze ook achter elkaar op. De brokjes laat ze soms een beetje van staan.

Veerle zei tegen haar saxofoonleraar dat we een pup hebben en hij vroeg verder door naar wat voor soort pup. Toen Veerle vertelde van een Leonberger, zei hij " oh, deze week vertelde een andere leerling ook dat die een Leonberger pup heeft gekregen". En zo kwamen ze erachter dat hij ook les geeft aan de jongen van Sofie (Gooyaers uit Veldhoven) en dat hij zijn vader ook kent uit de muziekwereld. Toevallig he?

Hoe stellen jullie het met de drie en 'rood-wit', ofwel Cailin?

Vast een stuk rustiger…

Tot mails weer en hartelijke groeten van DeDe en de rest!

Oh ja, maandag a.s. inenting en woensdag starten we met puppycursus

Amor en Lofthus

2011-10-07T21:24:00.002+02:00

Goedemiddag Jenni en Henk,

Het gaat nu buitengewoon goed met LOFTHUS en AMOR, het is liefhebberij om te zien hoe Lofthus met Amor omgaat, Lofthus lijkt wel een moeder voor Amor.

De kleine Amor trekt Lofthus aan zijn staart, klimt op hem, en duikelt weer naar beneden, wanneer Lofthus het genoeg vindt, dan laat hij het wel weten aan Amor, alleen probeert Amor dan toch nog om verder te gaan.

De kleine Amor is een plezier om te hebben, maar het is ook een ondeugend hondje, als hij iets niet mag, dan probeert hij het nog eens, en moppert dan wanneer je hem erop attendeert dat hij het niet mag.

Ook moppert hij tegen Lofthus, als deze geen zin heeft om te spelen.

Ik heb Amor zojuist op de weegschaal gehad, hij weegt nu 10.6 kg.

Wij zijn zo blij dat Lofthus Amor heeft geaccepteerd, Lofthus houdt Amor wel steeds in de gaten,ook heeft Lofthus momenteel minder zin om te gaan wandelen, omdat Amor dan hier blijft, en ben ik bijna weer thuis, dan loopt Lofthus steeds sneller.

Tot op heden heeft Amor niet binnen gepoept (’s nachts ook niet), plassen uiteraard wel.

Jullie zijn nu weer een beetje meer op de hoogte.

Lieve groetjes uit Deurne van Leo en Annemie, en DIKKE KNUFFELS van LOFTHUS en AMOR

Caya

2011-10-05T17:37:00.006+02:00

Vandaag was een drukke dag voor CAYA, maar het is een pup met energie voor tien.
Ze slaapt af en toe heus wel, maar bij gedoe is ze er voor de volle honderd procent bij.
Een pup met een sterk, eigenwijs karakter, dus ik moet erg consequent zijn (lukt me aardig goed)
Ze houdt ervan om uit te dagen en blaffen lukt haar al goed.
Het is wel een dame die je gewoon af en toe in de bench moet leggen, een rustig plekje, waar ze dan ook zo in slaap valt.

Maar ze is zo lief en ze ziet er zo mooi uit. Ze wordt volgens mij de mooiste Leonbergster van Nederland :)
in ieder geval de ondeugendste....

groetjes
Yrma

Spelen

2011-10-04T15:35:00.003+02:00

Nu CAILIN haar moeder helemaal voor zichzelf alleen heeft, maakt ze daar goed gebruik van. En TARU vindt dat absoluut geen straf. Nu ze haar verantwoordelijkheid van het moederschap van zich af heeft kunnen schudden, gedraagt ze zich ook weer als een grote pup. En spelen was altijd al haar grootste hobby, dus kan ze zich helemaal uitleven met haar dochter.
Het blijft altijd weer een prachtig gezicht....

Loftus en Amor

2011-10-03T22:11:00.001+02:00

Goedemiddag Jenni en Henk, even een berichtje uit Deurne.

Nadat we 2 dagen heel veel met onze LOFTHUS bezig zijn geweest, lijkt het tij zich nu te keren.

Lofthus laat AMOR nu meer met rust, spelen is natuurlijk goed, maar dat hij er bijna continue op reed, en hem vasthield is niet juist, maar hij had dovemansoren.

Wat is Amor een leuke en lieve hond, hij kwispelt continue (behalve als hij slaapt), maar zeer zeker is hij ondeugend, en als je dan nee tegen hem zegt, begint hij te mopperen, ook bijt hij graag in je broek.

Echt veel piepen is tot nu toe niet aan de orde, hij voelt zich volgens ons helemaal thuis.

Jenni, afgelopen zaterdag ging Amor bij jullie over het rooster, Leo vertelde toen nog dat onze Lofthus precies weet hoe dat hij toch binnen kan komen, zonder over het rooster te stappen, welnu Amor doet dit nu ook, en wil niet meer over het rooster stappen, zo snel worden dingen overgenomen.

Ook moppert Amor tegen Lofthus, als hij het ergens niet mee eens is.

Lofthus laat veel toe van Amor, want Amor klimt op hem, en trekt hem aan zijn staart, en bijt hem in zijn piemeltje (dan wordt Amor wel gecorrigeerd....)

Ook valt op dat Lofthus af en toe op zijn rug gaat liggen bij Amor.

Amor is in ieder geval helemaal niet bang voor Lofthus, ook al wordt hij regelmatig door Lofthus gecorrigeerd, en Lofthus zwiept met zijn staart ook bijna de hele dag, en houdt Amor continue in de gaten.

Een ding is zeker, dat Lofthus Amor accepteert.

Momenteel liggen ze bij ons in de hal op kantoor met de snoetjes tegen elkaar te slapen, zo prachtig om te zien.

Ik hoop dat het doorzet dat Lofthus Amor meer en meer met rust gaat laten, wij hebben er in ieder geval volledig vertrouwen in.

We houden jullie op de hoogte.

Lieve groetjes uit Deurne, en nu voortaan twee natte knuffels van LOFTHUS EN AMOR.

Leo en Annemie

Maira

2011-10-02T21:57:00.001+02:00

Goedemorgen

Hier is alles prima. De autorit vond ze niet zo mooi, ze huilde als een wolf.... Ik dacht: dat gaat nog wat worden vandaag. De kennismaking met Goldie verliep redelijk goed. Goldie is een beetje bang voor MAIRA en bromt een beetje, maar daar trekt ze zich niets van aan. Ze heeft inmiddels Goldies kussen al in beslag genomen en Goldie ligt maar naast het kussen. De poes heeft ze nog niet ontdekt, want die heeft zich een dagje verstopt, maar dat zal vandaag wel gebeuren denk ik. Verder hebben we een zeer rustige nacht gehad. Ze is maar 2 keer wakker geweest, maar ze sliep zo weer verder. Ze sliep in een bench naast bed, ging perfect en vanmorgen om 7 uur moest ze er echt uit. Het is echt een heeeeeeeeel lief en rustig meisje.

Groetjes Jenny

Amor: 1e dag thuis

2011-10-02T15:52:00.003+02:00

De kennismaking tussen AMOR en LOFTHUS verliep goed. Zo schreef Leo en Annemie ons:

"Ik ben met Lofthus een dik uur gaan wandelen, zodat hij ook een beetje rustig wordt en Amor met rust laat. Dat is namelijk heel moeilijk voor hem. En Amor heeft zijn rust nodig natuurlijk.

Hij accepteerd hem goed, maar kan hem geen minuut met rust laten. Hij wil continue spelen en probeerd te rijen. Na de wandeling en zijn eten laat hij Amor iets meer met rust.

Lofthus had bijna geen tijd om te eten, terwijl hij vandaag toch vlees had.

Het was trouwens wel leuk met zijn eten, want terwijl hij zijn vlees aan het eten was, klom Amor met zijn voorpoten ook op de etensbak van Lofthus om een hapje mee te eten.

Ook dat accepteerde Lofthus goed.

Amor houdt trouwens wel van water, want hij gaat met twee poten in de waterbak staan. Het is een echte knoeipot.

Maar hij is wel heel erg lief.

Als jullie nog een helder idee hebben om te zorgen dat Lofthus Amor wat meer met rust laat als die wil slapen, dan horen we dat graag.

Groetjes van ons en dikke knuffels van Amor en Lofthus.

PS: Nog bedankt voor het krentenbrood. Dat was super lekker....

(Nou Leo, het was je gegund!! Annemie lust helaas geen krentebrood, en daarom krijgt Leo het ook niet vaak....)

Afscheid

2011-10-02T14:51:00.027+02:00

Vandaag zijn alle pups vertrokken naar hun nieuwe adres. Niet allemaal tegelijk natuurlijk... Vrijdag vertrok de 1e, zaterdag vervolgens 4 en vandaag nog eentje. En natuurlijk blijft CAILIN bij ons, dat scheelt nog weer een beetje.... Want het is wel kaal ineens.

Natuurlijk geniet je van de blijde gezichten van de nieuwe baasjes, maar toch.... Het blijft moeilijk om ze uit handen te geven, los te laten. Maar ja, je kunt ze ook niet allemaal houden, want ze braken soms de tent af..... Nee, de pups waren er aan toe om hun nest te verlaten.

En wij kunnen ons nu geheel wijden aan onze jongste dame: